In augustus 1993 werd op het Raadhuisplein in Sprang-Capelle een Franse week georganiseerd, met onder andere een jeu-de-boules-toernooi. Het enthousiasme van het publiek was zo groot dat Wim Kroot en Stef Hünneman besloten te onderzoeken of er genoeg animo was voor een eigen club. Via een oproep in “De Maasroute” bleek de belangstelling overweldigend.

Dat leidde tot de oprichtingsvergadering op 15 december 1993 in Zidewinde. Met een interim-bestuur onder leiding van Wim Kroot werd de basis gelegd voor wat later de jeu-de-boulesvereniging zou worden.

Van grasveld tot echte banen

Al snel werd een vergunning aangevraagd voor het oude gymnastiekveldje achter de sporthal. De gemeente stelde een renteloze lening beschikbaar en in februari 1994 gingen de eerste grondwerkzaamheden van start. In april werden de banen feestelijk geopend door wethouder Piet Konings en werd de eerste boule gegooid.

Daarvoor werd er trouwens al fanatiek gespeeld, op zaterdagmiddag in het bos bij de ijsbaan in Kaatsheuvel. Die informele start stond bekend om de gezelligheid en groeide later uit tot het jaarlijkse “Eikeltjestoernooi”.

Dromen van een clubhuis

In het begin was er weinig luxe: geen clubhuis, alleen de sporthal als schuilplek en thermoskannen koffie die de leden zelf meebrachten. Maar de droom van een eigen onderkomen bleef.

In 1996 kwam die droom dichterbij: er werd een vergunning én subsidie toegekend voor de bouw van een clubhuis. Met een flinke dosis creativiteit en inzet van leden werd er vervolgens overal bruikbaar materiaal verzameld. Van gesloopte scholen en gebouwen werd alles hergebruikt wat maar enigszins dienst kon doen: van bar en toiletten tot stoelen, tegels en zelfs gordijnen. Veel werd voor een prikkie gekocht, of soms gewoon gratis meegenomen.

De bouw werd grotendeels door eigen leden uitgevoerd, met een kleine vaste kern die talloze uren in het clubhuis stak. Namen als Henk Pullens, Jean Gorissen, Arie Verossieau en Wim Kroot staan daarbij symbool voor die enorme inzet.

Niet alles ging overigens perfect: zo werd er ooit een reusachtige kachel van 750 kilo uit Malden gehaald, die uiteindelijk veel te zwaar én veel te krachtig bleek voor het clubhuis. Ook sommige “buitenkansen”, zoals gratis radiatoren, eindigden minder succesvol dan gehoopt. Maar dat hoorde bij de pionierstijd.

Een eigen thuis: Chez Nous

Na de gemeentelijke herindeling werd het project afgerond onder nieuw bestuur. Op 12 april 1997 was het zover: het clubhuis “Chez Nous” werd officieel geopend door wethouder sportzaken Anneke Laros.

Met een eigen thuis begon ook een nieuwe fase. Het ledenaantal groeide snel, mede door initiatieven als Fifty Fit en de wekelijkse komst van de Efteling Vuttersclub. Ook introductietoernooien deden hun werk: rond 2000 telde de vereniging al zo’n 73 leden.

Groei door gezelligheid

Naast de interne competities organiseerde de club ook B-toernooien en tal van externe activiteiten. Bedrijven, verenigingen, scholen en buurtclubs vonden steeds vaker hun weg naar de banen voor een gezellige avond jeu de boules met een hapje en drankje.

Het terras werd sfeervol aangekleed met parasols en lichtjes, en terwijl de ballen rolden, groeide niet alleen de gezelligheid maar ook de financiële basis van de club.

Wat begon als een spontane Franse week, groeide zo uit tot een bloeiende vereniging met een sterke basis: gebouwd op enthousiasme, samenwerking en vooral heel veel betrokkenheid.

Tot de dag van vandaag, in het jaar 2026, zijn we nog steeds een zeer betrokken vereniging met ondertussen ruim 125 leden.